در تفسير صافى در ذيل آيهء مذكوره از مجمع البيان نقل مىكند كه ابن سيرين گفته آيهء شريفه نازل شده است در حق رسول خدا و على مرتضى كه تزويج كرد فاطمه را بعلى بن ابى طالب عليه السّلام و او پسرعم و شوهر دختر اوست و مراد از نسب صهر ايشانند ) ششم - آيهء ( الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ ) در سورهء آل عمران آيهء 178 و نيز در سورهء نساء آيهء 104 قوله تعالى ( فَإِذا قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِكُمْ ) هر دو آيه در شأن على و فاطمه عليهما السلام است ( يص ) هفتم - در سوره آل عمران آيهء ( 193 ) قوله تعالى فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ در ذيل عنوان هجرت فاطمه از مكه بمدينه گذشت كه آيهء مذكوره در شان على و فاطمه زهرا عليهما السلام است كه در بعضى از منازل تا بصبح مشغول عبادت بودند هشتم - ( وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ ) ذى القربى فاطمهء زهرا است كه در قصهء فدك بيايد نهم - سورهء شورى آيهء 22 ( قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ) در صافى عدهء رواياتى نقل مىكند كه مراد از محبت و مودت محبت على عليه السّلام و فاطمة ( ع ) و حسن عليه السّلام و حسين عليه السّلام است و مراد از حسنه ايضا مودت آل پيغمبر است و در مجمع البيان از ابن عباس حديث كند كه چون اين آيهء شريفه نازل گرديد از آن حضرت سؤال كردند كه يا رسول اللّه اين جماعت كيانند كه خداى تعالى محبت آنها را بر ما واجب گردانيده است فرمود على و فاطمه و حسن و حسين ( ع ) و نيز آن حضرت فرمود كه خداى تعالى پيغمبران را از اشجار متعدده خلق فرمود و مرا با على از يك شجره آفريده من اصل آن شجره و على فرع او است و فاطمة لقاح آن و حسن و حسين ميوه آن و شيعيان ما برگهاى او باشند پس هركس بشاخه‌اى از آن درخت دست بزند هرآينه از اهل نجات است و هركس از او بر كنار باشد هرآينه از اهل هلاكت و مأوى او جهنم است و اگر بنده‌اى از بندگان خدا بين ركن و مقام